Wednesday, October 4, 2017

දුර්ග චාරිකා ...(ඇගේ අවසාන සටහන)

පෙර කොටස් වලට

දුර්ග චාරිකා... (ඇගේ සය වන සටහන)
දුර්ග චාරිකා... (ඇගේ පස් වන සටහන)


එය කිසිවෙකුත් නැති පාලු මුසල ස්ථානයක් බව ප්‍රධාන දොරටුව අසලදී අපිට වැටහිණි. නමුත් විශාල කුනාටුවකට පෙර ඇති නිහඬ බවින් අපේ සිත් සසල වී තිබිණි. අප ඉක්මන් කල යුතු විය. පිටින් දුටුවාට වඩා එම ගොඩනැගිල්ල විශාල විය. ඊළඟ විනාඩි පහලව ඇතුලත අප නැවත පැමිණිය යුතුය.  අපි ගියෙමු. 

ආරක්ෂකයා කියූ පරිදි පඩිපෙළ නැග්ගෙමු. දෙවන මහලට පිවිසෙනවාත් සමගම මගේ වම් පසින් සිටි පැහැසර කිසිවෙකු විසින් අල්ලා ගනු ලැබිණි. මම අත තිබු ගිනි අවිය ක්‍රියාත්මක කලෙමි. ඉන් එක උණ්ඩයක් නිකුත් විය. ඒ සමගම මා අත තිබු ගිනි අවිය විසි වී ගියේ මගේ පිටුපසින් සිටියකුගේ පා පහරකිනි. පසුව මගේ ගෙල ප්‍රදේශයෙන් ඉතා සියුම් වේදනාවක් දැනිණි. එපමණය. මා සම්පුර්ණයෙන්ම අඩපන විය. 

Friday, September 29, 2017

දුර්ග චාරිකා... (ඇගේ සය වන සටහන)


පහුගිය කොටස් වලට 
දුර්ග චාරිකා... (ඇගේ පස් වන සටහන)

දුර්ග චාරිකා... (ඇගේ සිව් වන සටහන)

“හැම මනුස්සයෙක්ගේම පැති දෙකක් තියෙනවා. පුංචි කාලේ ඉඳන් තමන් ජීවත් වෙන වටාපිටාවත් එක්ක තමන්ගේ එක පැත්තක් වර්ධනය වෙනවා. හැඩ ගැහෙනවා. මට ඕනේ ඒ විදියට එක පැත්තක් වර්ධනය වුනු අය නෙවෙයි. මේ දැන් ඉන්න ඔයාල වගේ අය. දැන් ඔයාල මෙහෙට ආව දවසේ හිටපු අය නෙවෙයි. එක ඔයාලට පිළිගන්න සිද්ද වෙනවා. එහෙම නේද? ඔයාල සම්පුර්ණයෙන්ම වෙනස්. හැබැයි ඒ වෙනසට මම ගොඩක් කැමතියි. එක තමයි අවශ්‍ය. ම්ම්... ඔයාල ආවේ කොහෙන්ද? මට මතක නෑ. සිම්රන්?”සර් ජේම්ස් සිම්රන් වෙත හැරුනේය.

ඔහුට පසෙකින් සිටගෙන සිටි සිම්රන් තම අතින් කිසිවක් සන් කළේය.

Tuesday, September 26, 2017

දුර්ග චාරිකා... (ඇගේ පස් වන සටහන)



පහු  ගිය කොටස් වලට 

“කැමතිද ගොළු භාෂාව ඉගෙනගන්න. ඔයාගේ අකමැත්තක් නැත්තම් මං ඒකට උදව් කරන්නම්.”

 එසේ පැවසුවේ අප සමග සිටි ඉන්දියානු ජාතික ආලියා යි. නමුත් ඇය කිසිම විටෙක සිම්රන් සමග කතා බස් නොකලාය. ඇත්තෙන්ම මම පුදුම වීමි. කෙසේ නමුත් මා ඇගේ යෝජනාව ඉතා සතුටින් පිළිගත්තෙමි. ඇය ආභාදිත ළමුන් සිටින පාසලක ගුරුවරියක් ලෙස මාසකිහිපයක් කටයුතු කර තිබිණි.  මා ඇගෙන් ගොළු බස උගත්තෙමි. ඉතා ඉක්මනින් අත්‍යවශ්‍යදෙවල් මතක තබාගත්තෙමි. දෙසතියකින් පමණ මම ගොළු බස හැසිරවීමෙහි තරමක් දක්ෂ වීමි. සිම්රන් ඒ ගැන ඉතා සතුටට පත්ව සිටියාය. මම ඇය සමග සිත් සේ කතා බහ 
කලෙමි.

නමුත් අනතුරුදායක වන කිසිවක් ඇගෙන් නොවිමසා සිටීමට වග බලා ගත්තෙමි. හුදෙක්ම මාගේ මානසික සන්තුෂ්ටිය උදෙසා එසේ කලෙමි. ඇය මගේ සොයුරියක් බව හැඟෙන තරමට ඇය මා වෙත සමීප වුවාය. මගේ සිතේ ඇති පීඩනය වටහා ගත්තාය.

Tuesday, September 19, 2017

දුර්ග චාරිකා... (ඇගේ සිව්වන සටහන)



මුල්  කොටස් වලට මෙතනින් යන්න.




ඇත්තෙන්ම මට මතක එපමණය. මා නැවත දෑස විවර කලේ මට ආගන්තුක වූ කුටියකයි. බටහිර චිත්‍රපට වල මා දැක ඇති සිර මැදිරියක් බඳුවිය. කුඩා ප්‍රමාණයේ කුටියක් වූ එය ඇඳක් ජල කරාමයක් හා වැසිකිලියකින් පමණක් සමන්විත විය. යකඩ දොරටුවක් සහ දොර මද්‍යයේ කුඩා විවරයක් විය. එය ආහාර ලබා දීම සඳහා සකසා තිබිණි. කුටිය මද්‍යයේ කුඩා විදුලි බල්බයක් දැල්විණි.  එමෙන්ම මගේ ඇඳට මුහුණලා පුළුල් තිරයක් තබා තිබිණි. සිහි එලවා ගැනීමට මට මද වෙලාවක් ගත විය. සිදු වුයේ කුමක්ද? මා මෙහි පැමිණියේ කෙසේද? මා සැත්කම් පිහිය මගේ හෙදියගේ ගෙලට තබනු ත් ඇයගේ වචනත් මගේ මතකයට පැමිණියේය. නමුත් ඉන් පසු කුමක් සිදු විනිද? මට මතක නැත. මම දැඩි ලෙස එම අවස්ථාව මතකයට නගා ගැනීමට වෙහෙසුනෙමි. එහෙත් මා ඒ කිසිවක් නොදනිමි. මම කෑ ගසා කතා කලෙමි. නමුත් කිසිවෙකු පැමිනියේ නොවේ.

ආහාරත් ජලයත් සපයනු ලැබිණි. නමුත් කිසිවෙකු නොපැමිණියේය. දොරේ තිබු විවරයෙන් කිසිවකුගේ අතක් පමණක් මට දැක ගත හැකි විය. ඒ හැම විටම මම කෑ ගසා ඔවුන්ට කතා කලෙමි. නැත. මට කිසිවෙකුගෙන් පිළිතුරු නොලැබිණි.


Friday, September 15, 2017

දුර්ග චාරිකා... (ඇගේ තෙවන සටහන)




මුල්  කොටස් වලට මෙතනින් යන්න.



මුල්ම පියවර තැබුවේ ලී සියෝල් ය. ඇය මහාචාර්ය ඩේවිඩ්ගේ සහායකයකු වූ එක තරුණයෙකු සමග කතා බහ කොට ඇගේ නිවසේ ලිපිනය ලබා දී උදව් අවශ්‍ය බව නිවසට ලිපියක මාර්ගයෙන් දැනුම් දෙන ලෙස පැවසීය. ඔහු මදක් කලබලයට පත් වුවත් එය අන් අයට නොදනෙන ආකාරයට වග බලා ගැනීමට සියෝල් සමත් විය. සියෝල් ගේ සොහොයුරා චීන රජයේ රහස් නියෝජිතයෙකි. එනිසා ඔහුට මේ සම්බන්දව ක්‍රියා මාර්ගයක් ගත හැකි වේ යයි අපි තදින්ම් විස්වාස කළෙමු. තවත් පුංචි බලාපොරොත්තුවක් අප සතු විය.
දෙදිනක් අවසානයේ නැවතත් මුහුණ දීමට සිදු වුයේ අප කිසිසේත් නොසිතු තත්වයකටයි.
 
ලී සියෝල්ගේ සොහොයුරා සේවයේ යෙදී සිටියදී හදිසි ගින්නකින් මිය ගොස් සිටියේය. මේ සිදුවීම සැල වීමත් සමග මා වචනයෙන් විස්තර කල නොහැකි අන්දමේ මානසික ඇද වැටීමකට ලක් විය. සිතට එක වරම පැමිණියේ ආකාශ්ගේ පෙම්වතියගේ සිදුවීමයි.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...